Nordschleife

23 februari 2008

 


Vandaag is het zo ver, goede weersverwachting voor de Eifel en dus de hoogste tijd om de eerste ronden te gaan rijden. Vrijdagavond onderweg word ik op de A2 een tijdje "achtervolgt" door een auto die wat aanduwt, geen zin in gedoe duik ik in het 80 stuk tussen twee andere auto's en laat de POLITIE auto voorbij..... oeps, ik reed wel wat harder dan toegestaan toen hij achter mij reed, in het donker waren de feeststrepen me niet opgevallen.

 

De volgende ochtend sta ik relaxed op, gezien de natheid in de ochtend op de Ring heb ik geen haast om er te komen. Samen met Dik vertrek ik richting de ring, ieder in een auto, mocht er iets met Lila zijn dan kunnen we dus altijd terug. De aankomst is wat later dan gedacht, 12 uur. Na een hoogst noodzakelijk bezoek aan de toiletten bij de ingang, kijk ik rond en zie weinig auto's en Nederlanders zo helemaal niet! Dus richting mijn auto en schoenen wisselen. Terwijl ik daar mee bezig ben komt Robert op me afgelopen, dat is al weer een tijdje geleden en dus goed om weer te zien. Iets later komt ook Steve mijn kant ook, dit is toch echt ook een stukje charme van de ring het lekker kletsen met medegenieters :-). Ik vraag aan hen hoe de baan erbij ligt en waar het nog link is. Laatste Hatzenbach en einde Pflanzgarten was het antwoord. En dan is het zo ver, rijden!

 

 

 

Ik sta bij de poortjes en hou voor het eerst mijn jaarkaart dit jaar tegen de lezer en daar gaat de boom omhoog, joehoe we kunnen los! De eerste ronde doe ik heel rustig aan en bekijk de baan erg goed. Wat een zaligheid zo weinig auto's op de baan terwijl je zelf een beetje wil verkennen. Ik draai uiteindelijk vier ronden achter elkaar en elke ronde krijg ik weer meer gevoel terug bij de baan. Het is super, echt genieten om hier weer terug te zijn. Als ik Lila weer op de Parkplatz zet beginnen er mensen te lachen om de grote smile die er blijkbaar op mijn gezicht staat. O, o wat kan je dit missen. Na een tijdje kan ik er nog niet over uit, wat verschrikkelijk fijn om weer terug te zijn en te kunnen rijden.

 

 

 

Ik kies ervoor, voor te gaan lunchen bij Hannes met Dik, een ronde met Robert mee te rijden in de 156. De banden praten leuk onderweg en ik vermaak me prima. De Audi die onze weg verspert is een chicane die uiteindelijk bij mis hit mis genomen kan worden. Voor de rest is het rijdende publiek erg hoffelijk, zoals het hoort in mijn beleving, met betrekking tot voegen en voorbij laten. Dan is het tijd voor de lunch, heerlijk in het zonnetje genieten van tostis. En dan is het terug naar de Parkplatz want ik wil weer rijden :-).

 

 

Lila wordt gestart en ik ga richting de poortjes, wederom volgen er vier heerlijke rondes. De eerste snellere auto's worden weer gepasseerd, boven in 3 kom ik weer aan bij de Karussell en ook eind Kesselchen wordt de 170 weer aangetikt het ritme komt terug heerlijk, wat een baan. Als ik na deze ronden terug kom op de Parkplatz word ik aangesproken door de bestuurder van een Engelse e30 station, een arabier volgens mij, dat was een leuke ronde moest goed mijn best doen ;-). De rode vlekken in zijn nek tonen aan dat hij echt zijn best heeft moeten doen om in de buurt te blijven maar hij moest mijn hand schudden!

 

 

 

Na wat geklets ga ik nog een ronde met Steve mee in de 156. Het is een leuke ronde die goed loopt tot we net voor ingang Brunchen een motorrijder tegen de vangrail zien liggen. De Alfa gaat achteruit door het gras weer omhoog en het is vlaggen geblazen. Die eerste keer vlaggen heb ik dit jaar erg snel te pakken! Gelukkig beweegt de motorrijder vrij snel weer en na enige tijd komt de stresi om de zaak van ons over te nemen, de baan is ondertussen gesloten. Robert en Dik die op de Parkplatz stonden hadden inmiddels gebeld omdat wij de enige auto waren die nog niet terug was. Daar zie ik ook Francesco nog even en dan is het tijd om richting Nederland af te reizen voor een verjaardag. En ding is zeker als het volgend weekend goed weer is, ben ik er en dan twee dagen!!!

 

 

Home 2008